Marijke Krist: ‘Dat je bij ons fouten kunt maken, zie ik als onze grootste prestatie’

Hoe leg je aan een kind uit wat je doet?
Ik zeg altijd: ik werk in de IT – en IT is leuk. We leveren laptops en telefoons, eigenlijk alles waar mensen op werken en wat daarachter zit. De database, de infrastructuur, het netwerk, maar ook de security. We zorgen ervoor dat alles werkt en veilig is. Dat doen we voor onder andere scholen, ziekenhuizen en overheden. We leveren dus niet alleen de apparaten, maar ook de service en support. Van een printer die niet werkt tot een volledig IT-landschap: wij regelen het. Je kunt als organisatie natuurlijk niet overal even goed in zijn, maar doordat we onderdeel zijn van een groot Duits beursgenoteerd bedrijf, Bechtle, dat verschillende entiteiten heeft met verschillende specialismen, hebben we toegang tot een breed scala aan kennis en kunde.

Is er iets wat je weglaat?
De technische details. Kinderen hebben weinig aan verhalen over cyberhacks of netwerkstoringen. Voor hen is dat vaak wat minder begrijpelijk, maar daar houden wij ons ook mee bezig. Wat ik vooral benadruk, is dat IT leuk en belangrijk is. Het wordt vaak gezien als nerdy of suf, maar het is overal om ons heen. Niet ingewikkeld of ver weg – het raakt iedereen, elke dag. En het moment dat alles gewoon wérkt, is geweldig.

Wat is het beste advies over leiderschap dat je ooit hebt gekregen?
Om hulp vragen. Je hoeft niet alles zelf te weten of te kunnen. Als je mensen om je heen zoekt die andere invalshoeken kunnen belichten en ergens anders goed in zijn, kom je veel verder. Dat heb ik zelf ooit als advies gekregen, en dat geef ik nu ook weer door. Natuurlijk neem ik als eindverantwoordelijke beslissingen, maar ik betrek mijn team altijd. Dat zorgt voor high performing teams en juist die maken het verschil.

Wat is je grootste ondernemersdilemma?
Hoe zorg je ervoor dat je altijd bij blijft? IT ontwikkelt zich sneller dan wie dan ook kan volgen. Je kunt niet mee met elke innovatie of wijziging in de markt. Maar als je niets doet en niet meegaat, ben je te laat. De kunst is om telkens de balans te vinden: waar sluiten we aan bij de klant, waar leggen we onze focus? We hebben aan de ene kant de klant, en aan de andere kant het marktaanbod. Wij moeten steeds laveren tussen wat de klant nodig heeft en wat er beschikbaar is. Dat is de zoektocht en dat is ook wat je werk interessant maakt, en zeker als je in staat bent daar met je team constant goede gesprekken over te voeren.

Hoe ben je veranderd de afgelopen tien jaar?
Ik ben rustiger geworden. Vroeger sprong ik sneller ergens in, nu overzie ik beter het geheel en herken ik sneller patronen. Ervaring helpt daarbij. Mijn energie en passie zijn overigens hetzelfde gebleven: ik doe mijn werk nog steeds met dezelfde drive.

Op welke prestatie ben jij het meest trots?
Op de cultuur die we in ons bedrijf hebben opgebouwd. Je brengt zoveel tijd op je werk door, dus moet het wel een fijne plek zijn waar je je veilig voelt en waar je gewaardeerd wordt. Bij ons kun je om hulp vragen, fouten maken en toch doorgroeien. Dat we daarin slagen, zie ik als onze grootste prestatie. Ik ben twee keer uitgeroepen tot CEO van het jaar binnen de IT-branche – dat lukt alleen als je collega’s dit ook écht voelen. Dat maakt me trots, want cultuur bouw je samen.

Wat is jouw grote droom?
Dat er een plek is waar je je veilig kunt voelen om fouten te maken. Dat geldt op het werk, maar ook privé. Als mijn kinderen de deur uit gaan, roep ik altijd: “Vergeet één ding niet: je bent geweldig!” Zodat als ze een spreekbeurt hebben, of iets anders moeilijks gaan doen, ze altijd weten: ik houd sowieso van ze. Dat gevoel wil ik ook in mijn werk neerzetten. Natuurlijk moeten resultaten goed zijn, maar mensen presteren pas écht als ze weten dat ze fouten mogen maken en toch gewaardeerd worden.

Wat was jouw eerste baantje?
Als tiener brandde ik cd’s, in abonnementsvorm: je kreeg steeds automatisch de nieuwste singles. Later werkte ik in een kaaswinkel. Daar leerde ik efficiënt werken, nadenken over processen en marges. We verkochten bijvoorbeeld pakken melk, waar heel veel vraag naar was, maar waarop de marges heel klein waren. Toen was de vraag: gaan we hier meer van bestellen, of houden we er helemaal mee op? Uiteindelijk besloten we ermee te stoppen. Er werd weinig op verdiend én we moesten steeds nee verkopen omdat de melk steeds op was, dus dat gaf allemaal negativiteit. Ik herinner me dat nog zo goed. Eigenlijk hield ik me toen al bezig met slimmer organiseren, iets wat ik nu nog steeds doe, alleen op een ander niveau.

Ook in jouw huidige baan, bedoel je?
Precies. Als je structuren en processen goed op orde hebt, ontstaat er ruimte om te vernieuwen en innovaties toe te passen. Je wilt niet dat klanten steeds bezig zijn met de vraag hoe iets mis heeft kunnen gaan, je wilt dat zij ervaren dat alles soepel loopt en dat je ze juist kunt verrassen met innovaties. Dat is waar je waarde toevoegt.

Welke overtuiging is een belemmering geworden?
Ik zou deze vraag eigenlijk willen omdraaien. Vroeger dacht ik dat ik vooral op cijfers en feiten leunde en met name op basis daarvan beslissingen nam, terwijl intuïtie altijd al een rol speelde. Inmiddels durf ik veel meer daarop te vertrouwen. De feiten en cijfers moeten natuurlijk kloppen, maar ik vertrouw, misschien ook door mijn ervaring, veel meer op mijn gevoel. Dat helpt me sneller te zien waar ik moet doorvragen, wie ik erbij moet betrekken en waar kansen of risico’s liggen. Het maakt me als leider krachtiger.

Als je een miljoen euro mocht weggeven, aan wie of wat zou dat zijn?
Dan zou ik inzetten op AI. Het is raar: we hebben nu iets beschikbaar waarvan we nog niet precies weten wat we ermee kunnen. Eigenlijk heeft nog niemand de link gelegd tussen wat AI kan en waar wij het positief kunnen gebruiken. Het openbaar vervoer, het personeelstekort in het onderwijs of in de zorg: hoe mooi zou het zijn als AI de administratie uit handen neemt, zodat mensen hun tijd en energie kunnen besteden aan waar ze echt het verschil maken? Daar ligt een enorme kans en ook een verantwoordelijkheid.

Tekst: Vera Spaans