Marelle van Beerschoten, eigenaar en managing director van Digital Shapers: ‘Als mensen hun interesse volgen, vinden ze vaak ook hun talent’

Als je een miljoen mocht weggeven, aan wie of wat zou dat dan zijn?
Aan een organisatie die zich inzet voor de kwetsbaren in de samenleving. Als ik naar mijn eigen vakgebied kijk, zou ik zeggen: om mensen te ondersteunen om meer digitaal vaardig te worden. Dan zou het geld bijvoorbeeld naar bibliotheken gaan die zich hiervoor inzetten. Maar ik weet ook dat het hierbij lang niet altijd draait om budgetten of het ontwikkelen van materiaal, maar dat mensen vaak niet worden bereikt. Dan heeft het sponsoren van die cursussen niet veel zin. Je kunt dat geld beter steken in het benaderen van mensen, het zoeken van persoonlijk contact en ondersteuning van mensen die achterblijven in de digitale economie. Je moet naar mensen toe.

Over welke mensen heb je het dan?
Mensen die de Nederlandse taal niet machtig zijn, die geen geld hebben om met het openbaar vervoer naar een cursus te komen, die in hun eentje de zorg dragen voor jonge kinderen. Dat is een enorm onbenut potentieel. Deze mensen willen graag van betekenis zijn en meedoen in de samenleving. En de samenleving heeft mensen die digitaal vaardig zijn ook enorm hard nodig. Je wilt allereerst dat mensen niet meer bang zijn om een laptop open te slaan en een website van een overheidsinstantie te bezoeken. Dat mensen kunnen internetbankieren. Maar uiteindelijk is het ook van groot belang mensen te trainen op de omgang met AI. En dan draait het om empathie, nieuwsgierigheid en compassie. Om succesvol te kunnen innoveren in de toekomst hebben we juist die competenties nodig.

Dat snap ik niet.
Toen ik begon als ondernemer, werd mij aan alle kanten gezegd: dat idee van jou, dat kunnen honderdduizend andere mensen op dat moment ook wel hebben. Het draait erom: weet je het uit te voeren, kun je het vermarkten? Oftewel: creativiteit is niets waard, het gaat om de uitvoering. Wat we nu zien, is dat we met AI heel snel kunnen bouwen en uitvoeren, en dat juist creativiteit weer veel onderscheidender wordt.

Op welke prestatie ben je het meest trots?
Op het merk dat we hebben opgebouwd en dat we betekenisvol werk doen. Wij ondersteunen de mensen in organisaties bij de adoptie van technologie. Bedrijven investeren vaak in technologie zoals AI, maar om succesvol te zijn, moet je ook aandacht geven aan goed gebruik door mensen en aan het aanpassen van processen. Bij optimaal gebruik behaal je ook optimaal rendement.
Dat werk doe ik met een heel leuk, sterk team, dat ook zonder mij goed functioneert. Daar ben ik óók trots op. Ik heb als ondernemer elke dag de keuze om de koers aan te passen, en de vrijheid om te doen wat ik leuk vind. En ik ben trots op de AI-inspiratiereis die we nu al een paar jaar organiseren voor directieleden van steeds verschillende organisaties.

Wat houdt die reis in?
We kijken hoe AI wordt ingezet in bedrijven. Laat je dat door de business doen, is het iets voor IT, is het management verantwoordelijk? Tijdens dat programma wordt heel duidelijk waarom het UWV voor het ene model kiest, en Rituals voor het andere. En wat ik ook mooi vind, is dat die reis niet naar het buitenland is. We zijn al snel geneigd te kijken naar Silicon Valley, of naar China, maar voor inspirerende voorbeelden van AI-toepassingen hoef je bij wijze van spreken Amsterdam niet eens uit.

Wie of wat heeft je het meest gevormd als leider?
Het eerste wat me te binnen schiet, is al wel van een tijd geleden, toen ik voorzitter werd van AIESEC, een studieorganisatie. Ik werd opeens president, zo heette dat, van een bestuur en allerlei teams, van in totaal 25 mensen. In die tijd heb ik kunnen ontdekken wat voor mij werkte. Ik moest elke week het podium op en vertellen hoe we iets gingen doen, wat de resultaten waren en wat ik van iedereen verwachtte. Ik kon experimenteren met vorm en inhoud, en ontdekte wat werkte en wat niet. In die tijd kon ik het beste mensen overtuigen door te enthousiasmeren. Inhoudelijke zaken liet ik vaak over aan degene die zei dat het beste te beheersen, zoals sales en finance. Tot ik al doende het belang ontdekte van zelf inhoudelijk betrokken te zijn. Dat is cruciaal als je ondernemer bent: je moet goed inzicht hebben in álle aspecten van je bedrijf. En daarna moet je ook weer de juiste balans zien te vinden en je niet overal mee te bemoeien. Zo heb ik de afgelopen vijftien jaar als ondernemer mijn leiderschap steeds verder ontwikkeld.

Wat zou je willen doorgeven of nalaten?
Ik zou graag stimuleren dat mensen zich voor iets inzetten. Ik kan slecht tegen luiheid, ik vind het jammer als mensen denken dat ze van geen enkele betekenis zijn. Als je mensen stimuleert in hun talenten, ze vertrouwen geeft en hun ondernemerschap beloont, bloeien ze op. Ik zou graag een actievere samenleving achterlaten.

Van welke misstap of teleurstelling heb je het meest geleerd?
Ik heb een paar jaar geleden een deel van mijn aandelen verkocht, en uiteindelijk anderhalf jaar geleden toch weer teruggekocht. Het idee was dat we met die andere partij onze business beter konden uitbreiden, maar het was te weinig een match. Die periode heeft me ook kansen geboden: we namen mensen aan, we gingen uitbreiden naar Amerika. Maar uiteindelijk heeft het vooral geld gekost. Dat had ik ook anders kunnen investeren. Nu heb ik een waanzinnig avontuur gehad. Als ondernemer investeer je in je eigen ontwikkeling, dus ik had dit ook niet willen missen.

Hoe haal je het beste in anderen naar boven?
Mijn werk is één grote ontdekkingsreis. Ik laat me graag verrassen, en dat gun ik ook de mensen met wie ik werk. Ik nodig hen ook uit: weet dat we als klein bedrijf flexibel zijn, dus ontdek wat je het liefste zou doen, dan gaan we dat proberen te realiseren. Bij ons zijn geen vaste kaders. Als mensen hun interesse volgen, vinden ze vaak ook hun talent. En misschien kan ik dat talent dan nog wat verder oppoetsen.

Hoe ben je veranderd de afgelopen tien jaar?
Ik ben relaxter geworden als ondernemer, ik hoef niet meer zo nodig alles zelf te doen. Het team doet alles, dus ook de leuke dingen. En dat levert voor mij vaak óók weer leuke dingen op. Meer rust in mijn agenda creëert meer denkruimte. Mensen vragen weleens of ik dit bedrijf wel kan combineren met een kind, maar juist als ik op woensdagmiddag in de speeltuin zit, word ik rustig in mijn hoofd en krijg ik allerlei ideeën. En ik ben efficiënter gaan werken. Vroeger ging ik op alle kansen af, dronk ik met iedereen koffie. Nu ben ik daar veel selectiever in. Tegelijk heb ik ook geleerd meer van mezelf te delen. Ik was vroeger heel zakelijk, nu vertel ik meer, en vraag ik ook meer naar iemands persoonlijke leven: wat houdt je bezig, hoe is het thuis? Smalltalk aan het begin van een vergadering is goed voor eigenlijk alle relaties, en heeft me ook veel gebracht. En tja, en tien jaar geleden was ik nog een underdog, een jonge meid in technologie. Ik neem mezelf nu veel serieuzer. Ik heb gewoon iets heel moois gecreëerd.