Het leiderschap van Anne-Mart Agerbeek, CFPO

‘Het gaat niet om mij maar om het bedrijf’

het-leiderschap-van

Wat voor leiderschap verwachten we van een Chief Financial Officer?
Anita te Water van Ebbinge sprak met Anne-Mart Agerbeek, CFO van Vekoma.

In welke transitie speelt jouw werk zich af?
Ik werk in een industrie die mensen blij maakt. Vekoma is de grootste ontwerper en producent van achtbanen ter wereld. Deze markt groeide de afgelopen jaren sterk, vooral in Azië, maar met name door corona valt dit nu terug. Onze klanten zijn de pretparken, het is geen hogere wiskunde om te snappen dat die nu flink geraakt worden. De andere verandering waar we mee te maken hebben is de transitie van een familiebedrijf, gevestigd in een klein Limburgs dorpje, naar onderdeel van een beursgenoteerd Japans bedrijf.

Hoe ga je hier mee om?
Eerst was de uitdaging ‘hoe krijgen we alles uitgeleverd?’, nu is de vraag ‘hoe houden we ons orderboek goed gevuld voor de langere termijn?’ Daar heb je een helikopterview voor nodig. Finance is geen doel op zich. Ik zie mijn rol als inzicht en overzicht creëren. Voor onze aandeelhouders zijn bepaalde dingen belangrijk die onder de vorige eigenaar minder relevant waren. Ik help onze mensen om aan deze nieuwe structuur te wennen én laat ze inzien waar de huidige markt om vraagt.

Wanneer wist je dat je CFO wilde worden?
Dat moment is er nooit geweest. Ik heb informatica gestudeerd omdat ik van wiskunde houd, een traineeship gedaan bij een bank, even in de IT gewerkt en vervolgens sales gedaan in de aandelenhandel. Bij die laatste rol vroeg ik me op een gegeven moment af: wat voegt dit toe, behalve veel geld verdienen? Toen heb ik de stap naar finance gemaakt en redelijk snel de directeursrol gekregen. Hier ontmoeten mijn liefde voor cijfers en mijn brede interesse elkaar.

Is CEO de volgende stap?
Ik ben niet bezig met een volgende stap. Maar in zijn algemeenheid lijkt CEO me ook leuk, maar promoveren bijvoorbeeld ook. Waar het mij vooral om gaat is dat ik mezelf kan ontwikkelen en iets kan toevoegen.

Wat is jouw opvatting van leiderschap?
Ik geloof in dienend leiderschap. Een aantal jaar geleden heb ik hier een leergang in gedaan. De hoofdzaak hiervan is voor mij: het gaat niet om mij maar om het bedrijf. Hoe krijg je alle kennis en ervaring in een bedrijf maximaal ontplooid en gebundeld in de goede richting? Met elkaar heb je wel de wijsheid in pacht.

Wat kom je tegen als je dit in de praktijk probeert te brengen?
Dienend leiderschap klinkt misschien soft. Maar je kunt als dienend leider ook mensen ontslaan en reorganiseren. Het gaat erom dat je je meer openstelt en goed luistert. Ik vind het jammer als mensen doen alsof ze alles al weten. Dat is onzin, want niemand weet alles. Probeer te luisteren, dan kom je tot het optimale resultaat. Zeg gewoon: ‘ik weet het niet, zullen we er een keer over praten?’

Heeft jouw leiderschap ook scherpe randjes?
Mijn betrokkenheid gaat zo ver dat mensen mij een bemoeial kunnen vinden. Maar dat ik doorvraag naar details komt uit diepe interesse.

Door welke gebeurtenissen in je leven ben veranderd?
Toen ik net bij Vekoma begonnen was werd er borstkanker bij mij geconstateerd. Je vraagt je dan ineens af: heb ik het leven geleefd wat ik heb willen leven? Heb ik gebracht wat ik had willen brengen? Het deed me inzien voor hoeveel dingen ik dankbaar ben, zoals de warmte van mensen om me heen. Ik had enorme mazzel omdat het een goed behandelbare variant was en heb zelfs grotendeels kunnen doorwerken. Sinds deze ervaring probeer ik mijn werk minder mee naar huis te nemen en eerder stop te zeggen. Dat stimuleer ik ook bij m’n collega’s, als ik merk dat zij te hard werken.

Is CFO wel de juiste uitdrukking voor wat je doet?
Er zijn twee woorden die me te binnen schieten: inzicht en verbinding. Mijn dochter zei laatst toen ik over m’n werk vertelde ‘je lijkt wel psycholoog’. Ik zie mijn rol als inzicht creëeren en mensen verbinden met het oog op een gezamenlijk doel. Alles komt samen in deze purpose. Chief Financial Purpose Officer vind ik daarom een mooie.

Wat doe je om te ontspannen?
Ik word enorm gelukkig van dansen en meezingen met après-ski en jaren tachtig hits. Een absolute favoriet is het nummer Helikopter 117, die zet ik keihard aan in de auto.

Wat weet bijna niemand over je?
Tot mijn verdriet word ik tegenwoordig snel misselijk in een achtbaan. Ik zou veel over hebben voor een pilletje waarmee ik toch een ritje kan maken in onze achtbanen, met name Tron, een waanzinnige door ons gebouwde rollercoaster in Disneyland Shanghai.

Geschreven met medewerking van Ebele Wybenga, fotografie van Pieter Bas Bouwman.